Tuesday, August 25, 2009
പന്നികളിറങ്ങിയ രാത്രിയില്
പന്നികളിറങ്ങിയരാത്രിയിലാണ്ഞങ്ങള്
വനസ്ഥലികളിലെത്തിയത്.
ചൂട്ടുകളേന്തി
ആരവം മുഴക്കി
വനവാസികളിലലിഞ്ഞു
ഞങ്ങള്പടര്പ്പുകളിലൂടെഓടി.
മുനിഞ്ഞുകത്തുന്ന വിളക്കുകളില്
മരമടകളില്
ആരോകാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു
ഓടുന്ന പുരുഷാരങ്ങളില്
അലിഞ്ഞുപോയശബ്ദങ്ങല്
ആരും കേട്ടില്ല.
വനപുഷ്പങ്ങളും
മലന്തേനും
കളവ് പോവുന്ന നിമിഷങ്ങളില്
പന്നികള് ഓടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും.
അവകിതച്ച്, കിതച്ച്
എവിടെയോ
ആരും കാണാത്ത കൊല്ലികളിലൂടെ
വനത്തിനു പുറത്തുപോയിരിക്കും.
ആദിവാസിക്കുടികളില്
കരഞ്ഞുവീണ കണ്ണുനീര്ത്തുള്ളികളില്
പന്നിയുടെ വായിലെ
വൃത്തികെട്ട സ്രവം
കലര്ന്ന്ദുര്ഗ്ഗന്ധം വമിച്ചുതുടങ്ങും.
കൊല്ലികളില്
ധൂസരമായഅസ്ഥികള്
വരുന്നത്അങ്ങനെയാവണം.
പഠനയാത്രകളില് വന്ന
കുിട്ടികളോ ട്സംശയം
തീര്ക്കാനാവാതെ
പാവം അദ്ധ്യാപികമാര്
കുഴങ്ങിയിരിക്കണം.
പച്ചിലകല് പൊഴിയുകയും
പടര്പ്പുകളുടെതാളം തെറ്റുകയും
ചെയ്തരാവുകളില്
രക്ഷസ്സുകളുടെ കൈകളില്നിന്ന്
അവര് ഇന്നും മോചിതരായിട്ടില്ലല്ലോ.
മച്ചിലൊരു പെരുച്ചാഴിയായി
വീട്ടുകാരന് മാറുന്നകാഴ്കളില്
അവര്ക്ക്ക
നര്മ്മംതോന്നിയിരുന്നില്ലല്ലോ.
എലികള് നടന്നുവന്നത്പൂച്ചയ്ക്ക്
മണികെട്ടാനായിരുന്നുമില്ല.
പുലര്കാലത്ത്പന്നികള്ക്ക് പകരം
പുരുഷന്മാരുടെകടം വന്ന ശരീരങ്ങള്
തൂങ്ങിക്കിടന്നു.
പാവം പന്നികള്
ബുദ്ധിജീവികളെ പോലെ
ആരെയോ പഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
വനസ്ഥലികളിലെത്തിയത്.
ചൂട്ടുകളേന്തി
ആരവം മുഴക്കി
വനവാസികളിലലിഞ്ഞു
ഞങ്ങള്പടര്പ്പുകളിലൂടെഓടി.
മുനിഞ്ഞുകത്തുന്ന വിളക്കുകളില്
മരമടകളില്
ആരോകാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു
ഓടുന്ന പുരുഷാരങ്ങളില്
അലിഞ്ഞുപോയശബ്ദങ്ങല്
ആരും കേട്ടില്ല.
വനപുഷ്പങ്ങളും
മലന്തേനും
കളവ് പോവുന്ന നിമിഷങ്ങളില്
പന്നികള് ഓടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും.
അവകിതച്ച്, കിതച്ച്
എവിടെയോ
ആരും കാണാത്ത കൊല്ലികളിലൂടെ
വനത്തിനു പുറത്തുപോയിരിക്കും.
ആദിവാസിക്കുടികളില്
കരഞ്ഞുവീണ കണ്ണുനീര്ത്തുള്ളികളില്
പന്നിയുടെ വായിലെ
വൃത്തികെട്ട സ്രവം
കലര്ന്ന്ദുര്ഗ്ഗന്ധം വമിച്ചുതുടങ്ങും.
കൊല്ലികളില്
ധൂസരമായഅസ്ഥികള്
വരുന്നത്അങ്ങനെയാവണം.
പഠനയാത്രകളില് വന്ന
കുിട്ടികളോ ട്സംശയം
തീര്ക്കാനാവാതെ
പാവം അദ്ധ്യാപികമാര്
കുഴങ്ങിയിരിക്കണം.
പച്ചിലകല് പൊഴിയുകയും
പടര്പ്പുകളുടെതാളം തെറ്റുകയും
ചെയ്തരാവുകളില്
രക്ഷസ്സുകളുടെ കൈകളില്നിന്ന്
അവര് ഇന്നും മോചിതരായിട്ടില്ലല്ലോ.
മച്ചിലൊരു പെരുച്ചാഴിയായി
വീട്ടുകാരന് മാറുന്നകാഴ്കളില്
അവര്ക്ക്ക
നര്മ്മംതോന്നിയിരുന്നില്ലല്ലോ.
എലികള് നടന്നുവന്നത്പൂച്ചയ്ക്ക്
മണികെട്ടാനായിരുന്നുമില്ല.
പുലര്കാലത്ത്പന്നികള്ക്ക് പകരം
പുരുഷന്മാരുടെകടം വന്ന ശരീരങ്ങള്
തൂങ്ങിക്കിടന്നു.
പാവം പന്നികള്
ബുദ്ധിജീവികളെ പോലെ
ആരെയോ പഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
Monday, August 10, 2009
കവിയും പ്രേയസിയും
ധ്യാനലീനനായ്
നടക്കുന്നൂകവി
ചുവടുകള് വെച്ചു
നടപ്പൂപ്രേയസി
ഇരുവരുമൊത്ത് നടക്കുവോളവും
പ്രണയതാളങ്ങളുയരുന്നൂ നെഞ്ചില്.
കടക്കരെ, ശംഖ് സുലഭമാണെന്നാല്
അതിലെസംഗീതം അറിയാതെ കവി
അകത്തളത്തിലെ
നിറഞ്ഞ വാഗര്ത്ഥ
രാഗാനുരാഗലയങ്ങളില്മുങ്ങി
കവിനടക്കുന്നൂ,
മഹായാനപാത്രം
തകര്ന്ന ദു:ഖവുംവഹിച്ച് ദുര്ബ്ബലം.
ചതുഷ്പദികളിലഭിനിവേശമി-
ല്ലുറങ്ങിപ്പോവാത്തപ്രണയഗീതകം.
അഭിനിവേശവും പ്രണയവും ചേര്ന്ന
കടല്കട, ന്നവന് കവി നടക്കുന്നൂ.
കയങ്ങളില് ജീവസുഗന്ധവാഹിനി
തുഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്നു,
അരയന്നങ്ങളെ പകുത്തു നീങ്ങുന്നൂ
പ്രണയസംശയം തലയുയര്ത്തുന്നൂ.
നിറഞ്ഞൊരീ നീലത്തടാകവും,
അതില് പുളയും മത്സ്യവും
വാനില് പറക്കും പക്ഷിയും
മരങ്ങളും പൂത്തചെടികളുമെല്ലാം
പ്രപഞ്ചറാണി, നിന്
മൃദുസ്മിതങ്ങളോ?
കവിയുടെ വഴി ദുരൂഹം,
പഴയതീരങ്ങള്
പുതുമതന്വസ്ത്രമണിഞ്ഞുനില്ക്കുന്നൂ.
ഹൃദയമെന്നൊരാ
ചഷകം കൊണ്ടൊരാള്
ഒരായിരം സൂര്യന്നെരിഞ്ഞുനിന്നുപോല്
വെളിച്ചമീലോകം പകുത്തെടുത്തുപോല്
നടക്കുന്നൂകവി
ചുവടുകള് വെച്ചു
നടപ്പൂപ്രേയസി
ഇരുവരുമൊത്ത് നടക്കുവോളവും
പ്രണയതാളങ്ങളുയരുന്നൂ നെഞ്ചില്.
കടക്കരെ, ശംഖ് സുലഭമാണെന്നാല്
അതിലെസംഗീതം അറിയാതെ കവി
അകത്തളത്തിലെ
നിറഞ്ഞ വാഗര്ത്ഥ
രാഗാനുരാഗലയങ്ങളില്മുങ്ങി
കവിനടക്കുന്നൂ,
മഹായാനപാത്രം
തകര്ന്ന ദു:ഖവുംവഹിച്ച് ദുര്ബ്ബലം.
ചതുഷ്പദികളിലഭിനിവേശമി-
ല്ലുറങ്ങിപ്പോവാത്തപ്രണയഗീതകം.
അഭിനിവേശവും പ്രണയവും ചേര്ന്ന
കടല്കട, ന്നവന് കവി നടക്കുന്നൂ.
കയങ്ങളില് ജീവസുഗന്ധവാഹിനി
തുഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്നു,
അരയന്നങ്ങളെ പകുത്തു നീങ്ങുന്നൂ
പ്രണയസംശയം തലയുയര്ത്തുന്നൂ.
നിറഞ്ഞൊരീ നീലത്തടാകവും,
അതില് പുളയും മത്സ്യവും
വാനില് പറക്കും പക്ഷിയും
മരങ്ങളും പൂത്തചെടികളുമെല്ലാം
പ്രപഞ്ചറാണി, നിന്
മൃദുസ്മിതങ്ങളോ?
കവിയുടെ വഴി ദുരൂഹം,
പഴയതീരങ്ങള്
പുതുമതന്വസ്ത്രമണിഞ്ഞുനില്ക്കുന്നൂ.
ഹൃദയമെന്നൊരാ
ചഷകം കൊണ്ടൊരാള്
ഒരായിരം സൂര്യന്നെരിഞ്ഞുനിന്നുപോല്
വെളിച്ചമീലോകം പകുത്തെടുത്തുപോല്
Wednesday, July 22, 2009
പൂക്കള്
വിടരുമ്പോള്
പൂക്കള് മൊഴിയുന്നത്
സ്വന്തം ഹൃദയത്തോട്
വിടര്ന്നുകഴിഞ്ഞാല്
സംസാരിക്കുന്നത്
കാറ്റിനോട്
പ്രസരിക്കുന്ന ഗന്ധത്തിനു
അനുരാഗിണിയായ
കന്യകയുടെ ശ്വാസം
അതിപാവനം
നിദ്രകളില്
ഒരു കിന്നരന്
പൂവിന്റെ ഗന്ധം തളിക്കുന്നത്
കണ്ണുകളില്
മൗനം പൂവിനെ
ധ്യാനത്തിലേക്കും
പന്നെ നിശ്ചലതയിലേക്കും
കൊണ്ടുപോവുന്നു
പൊഴിഞ്ഞവീഴുമ്പോള്
ഇതളുകള് സംസാരിക്കുന്നത്
മനസ്സാക്ഷിയോട്
വീണപൂവി്നെപ്പറ്റി
കവിതയെഴുതാത്തകവികളോട്
മുകുളങ്ങള്വഴി
ന്നും അത്
നന്ദി പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.
പൂക്കള് മൊഴിയുന്നത്
സ്വന്തം ഹൃദയത്തോട്
വിടര്ന്നുകഴിഞ്ഞാല്
സംസാരിക്കുന്നത്
കാറ്റിനോട്
പ്രസരിക്കുന്ന ഗന്ധത്തിനു
അനുരാഗിണിയായ
കന്യകയുടെ ശ്വാസം
അതിപാവനം
നിദ്രകളില്
ഒരു കിന്നരന്
പൂവിന്റെ ഗന്ധം തളിക്കുന്നത്
കണ്ണുകളില്
മൗനം പൂവിനെ
ധ്യാനത്തിലേക്കും
പന്നെ നിശ്ചലതയിലേക്കും
കൊണ്ടുപോവുന്നു
പൊഴിഞ്ഞവീഴുമ്പോള്
ഇതളുകള് സംസാരിക്കുന്നത്
മനസ്സാക്ഷിയോട്
വീണപൂവി്നെപ്പറ്റി
കവിതയെഴുതാത്തകവികളോട്
മുകുളങ്ങള്വഴി
ന്നും അത്
നന്ദി പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.
Sunday, July 19, 2009
Saturday, July 18, 2009
ഭൂമിയുടെ കണ്ണ്
തെളിയുമോരോ നഭസ്സിലും
നക്ഷത്രമകലുന്നു
മുകിലുകള് വിളയുന്നു
ഗോവുകളാടുകള് കൂട്ടമായ് നീങ്ങുന്നു
പറ്റമായ് ചേര്ന്നു നടക്കുന്നു
കടലിലൊരു കാറ്റ് പിറക്കുന്നു
ദുഗ്ദ്ധം ചുരത്തുവാന്വെമ്പിനീങ്ങം മൃഗ-
വൃന്ദം പതുക്കെ പരക്കുന്നു ചായമായ്
വരവിന് പെരുമ്പറ മുഴങ്ങുന്നു
വെട്ടം ജ്വലിക്കുന്നു.
നിറയുമോരോ മിഴിയിലും
സ്മരണകള് മറയുന്നു
നീലത്തടാകം മുനിയുന്നു
അവിടെയാത്മാവുകള്
മുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു
കരയിലാരോ ചിരിക്കുന്നു
ചിരിയിലിത്തിരി-
ക്കണ്ണീരുമായ് വീശു-
മിലകളില് കൂടി-
ക്കലമ്പുന്നുപക്ഷികള്
വൃക്ഷമേതോ ഗതമര്മ്മരങ്ങളാ-
ലര്ത്ഥിപ്പു ഗരിമയുടെയുയരങ്ങള്.
ദൂരെയുയരും പഹാഡിയിലുച്ചിയില്
പാടിയുയരുന്ന മഹാനാദരാശിയില്
പൊട്ടിയൊഴുകുന്നൂ തടാകവും മറവിയും
ഞെട്ടി വീശിച്ചുഴലുന്നു കാറ്റുകള്
പൊഴിയുമോരോരോ തുള്ളിയും
ഭൂമിയുടെ മിഴികളില് വീഴുന്നു
അഗ്നി നിറച്ചവ,
അമ്പ് തറച്ചവ
ഉരുകന്ന ഹൃദയമവയേറ്റുവാങ്ങുന്നൂ
തന്തികളവസാനരാഗങ്ങള് പാടുന്നൂ;
ചോരയിലൊഴുകുന്നസ്വരിതതാളങ്ങളില്
ചോലതേടിനടക്കുന്ന
കാലുകള്നഷ്ടമാവുന്നൂ,
കാടുകള്നഷ്ടമായ്,
നാടുകള്നഷ്ടമായ്,
കാലവും സ്വപ്നവും നഷ്ടമായ്
കാതില് പതിഞ്ഞസ്വരങ്ങളും നഷ്ടമായ്
കാലം വരച്ചവരകളും നഷ്ടമായ്.
മൊഴിയുമോരോവചസ്സും
നിരര്ത്ഥകശബ്ദമായ്ത്തീരുന്നു
മൊഴികളില് മൊഴികളില്
പൊരുളായ് ചിറകാര്ന്നു
പാറിയുയര്ന്നുതളര്ന്നൂ കുരലുകള്
പുസ്തകങ്ങളില് പുകളായ് പടര്ന്നവ,
കല്പനകളില് പൂവായ് വിടര്ന്നവ,
ഓംകാരമല്ലാഹുഅക്ബര് ഉതിര്ത്തവ,
കുരിശിന്നിടയിലും പൂക്കള്വരച്ചവ,
ഉരിയാടുമൊച്ചയില്ചുമയായ് വളര്ന്നവ,
ചുമയുടെ തുടലില് കിടന്നുമരിച്ചവ.
ചിതറുൂമോരോരുറക്കിലും
സ്വപ്നങ്ങളകലുന്നു
സത്യങ്ങള്തെളിയുന്നു
ചിമ്മിയിറുകെയടഞ്ഞ മിഴികളില്
നിറയാതെകവിതകള് പോവുന്നു
വാഴ് വിലോ, കത്തും മണല്ക്കാട് വിങ്ങുന്നു;
മൃഗതൃഷ്ണകണ്ടോടി നീങ്ങുന്ന
ചുവടുകള്തളരുന്നു,
പതിയെനിശ്ചലമായികാലുകള്
ശ്വസനങ്ങള് തളരുന്നു
നെഞ്ചില് കുറുകും
പിറാവിന്റെചിറകിലെ
ചോരക്കറകണ്ടു ഞെട്ടുന്നു.
എരിയുമോരോ വപുസ്സിലും
യുദ്ധങ്ങള് നിറയുന്നു
അന്യോന്യമല്ലാത്ത ശത്രുതയ്ക്കെത്രപേര്
കൊന്നുകൂട്ടുന്നൂ നിനവുകള്
മോഹങ്ങള്തിന്നു തീര്ക്കുന്നൂ
ശകാരവും ശാപവും?
സത്യ, മിതത്രേ ചരിത്രം!
മാവ് വേണ്ട,
ചിതവേണ്ട,
മയ്യത്ത് കട്ടില്വേണ്ട,
സ്മൃതിപേടകങ്ങളും!
നക്ഷത്രമകലുന്നു
മുകിലുകള് വിളയുന്നു
ഗോവുകളാടുകള് കൂട്ടമായ് നീങ്ങുന്നു
പറ്റമായ് ചേര്ന്നു നടക്കുന്നു
കടലിലൊരു കാറ്റ് പിറക്കുന്നു
ദുഗ്ദ്ധം ചുരത്തുവാന്വെമ്പിനീങ്ങം മൃഗ-
വൃന്ദം പതുക്കെ പരക്കുന്നു ചായമായ്
വരവിന് പെരുമ്പറ മുഴങ്ങുന്നു
വെട്ടം ജ്വലിക്കുന്നു.
നിറയുമോരോ മിഴിയിലും
സ്മരണകള് മറയുന്നു
നീലത്തടാകം മുനിയുന്നു
അവിടെയാത്മാവുകള്
മുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു
കരയിലാരോ ചിരിക്കുന്നു
ചിരിയിലിത്തിരി-
ക്കണ്ണീരുമായ് വീശു-
മിലകളില് കൂടി-
ക്കലമ്പുന്നുപക്ഷികള്
വൃക്ഷമേതോ ഗതമര്മ്മരങ്ങളാ-
ലര്ത്ഥിപ്പു ഗരിമയുടെയുയരങ്ങള്.
ദൂരെയുയരും പഹാഡിയിലുച്ചിയില്
പാടിയുയരുന്ന മഹാനാദരാശിയില്
പൊട്ടിയൊഴുകുന്നൂ തടാകവും മറവിയും
ഞെട്ടി വീശിച്ചുഴലുന്നു കാറ്റുകള്
പൊഴിയുമോരോരോ തുള്ളിയും
ഭൂമിയുടെ മിഴികളില് വീഴുന്നു
അഗ്നി നിറച്ചവ,
അമ്പ് തറച്ചവ
ഉരുകന്ന ഹൃദയമവയേറ്റുവാങ്ങുന്നൂ
തന്തികളവസാനരാഗങ്ങള് പാടുന്നൂ;
ചോരയിലൊഴുകുന്നസ്വരിതതാളങ്ങളില്
ചോലതേടിനടക്കുന്ന
കാലുകള്നഷ്ടമാവുന്നൂ,
കാടുകള്നഷ്ടമായ്,
നാടുകള്നഷ്ടമായ്,
കാലവും സ്വപ്നവും നഷ്ടമായ്
കാതില് പതിഞ്ഞസ്വരങ്ങളും നഷ്ടമായ്
കാലം വരച്ചവരകളും നഷ്ടമായ്.
മൊഴിയുമോരോവചസ്സും
നിരര്ത്ഥകശബ്ദമായ്ത്തീരുന്നു
മൊഴികളില് മൊഴികളില്
പൊരുളായ് ചിറകാര്ന്നു
പാറിയുയര്ന്നുതളര്ന്നൂ കുരലുകള്
പുസ്തകങ്ങളില് പുകളായ് പടര്ന്നവ,
കല്പനകളില് പൂവായ് വിടര്ന്നവ,
ഓംകാരമല്ലാഹുഅക്ബര് ഉതിര്ത്തവ,
കുരിശിന്നിടയിലും പൂക്കള്വരച്ചവ,
ഉരിയാടുമൊച്ചയില്ചുമയായ് വളര്ന്നവ,
ചുമയുടെ തുടലില് കിടന്നുമരിച്ചവ.
ചിതറുൂമോരോരുറക്കിലും
സ്വപ്നങ്ങളകലുന്നു
സത്യങ്ങള്തെളിയുന്നു
ചിമ്മിയിറുകെയടഞ്ഞ മിഴികളില്
നിറയാതെകവിതകള് പോവുന്നു
വാഴ് വിലോ, കത്തും മണല്ക്കാട് വിങ്ങുന്നു;
മൃഗതൃഷ്ണകണ്ടോടി നീങ്ങുന്ന
ചുവടുകള്തളരുന്നു,
പതിയെനിശ്ചലമായികാലുകള്
ശ്വസനങ്ങള് തളരുന്നു
നെഞ്ചില് കുറുകും
പിറാവിന്റെചിറകിലെ
ചോരക്കറകണ്ടു ഞെട്ടുന്നു.
എരിയുമോരോ വപുസ്സിലും
യുദ്ധങ്ങള് നിറയുന്നു
അന്യോന്യമല്ലാത്ത ശത്രുതയ്ക്കെത്രപേര്
കൊന്നുകൂട്ടുന്നൂ നിനവുകള്
മോഹങ്ങള്തിന്നു തീര്ക്കുന്നൂ
ശകാരവും ശാപവും?
സത്യ, മിതത്രേ ചരിത്രം!
മാവ് വേണ്ട,
ചിതവേണ്ട,
മയ്യത്ത് കട്ടില്വേണ്ട,
സ്മൃതിപേടകങ്ങളും!
Subscribe to:
Posts (Atom)